تعبير عجیب شجوني از رابطه روحانيت و روحانيتحریم‌های جدید دولت آمریکا علیه برخی شرکت‌ها و افراد و تأثیر آن بر توافق ژنو، لایحه بودجه و اعتراض به یک طرح که منابع طبیعی را به ‌ازای بدهی‌های عمرانی به حراج می‌گذارد، آغاز تدارک سیاسی دو سال مانده به انتخابات مجلس دهم و تعبیر تند شجونی از رابطه روحانیت و روحانی، مهم‌ترین مطالب روزنامه‌ها در نخستین روز هفته هستند.

تعبیر عجیب شجونی از رابطه روحانیت و روحانی
روزنامه ابتکار در مطلبی با تیتر «تعبیر تند شجونی از رابطه جامعه روحانیت و روحانی» نوشته: اگرچه دکتر حسن روحانی از چند سال گذشته تا کنون مانند آیت الله هاشمی رفسنجانی و حجه الاسلام ناطق نوری، حضوری در جامعه روحانیت بارز نداشته است، یک عضو این تشکل روحانی می‌گوید که او و همفکرانش دل پر خونی از رئیس جمهور دارند.

حجت‌الاسلام جعفر شجونی‌ گفت: نمایندگان در انتخابات بعدی می‌خواهند رای اعتماد مردم را اخذ کنند بنابراین برای انجام کارهای عمرانی در حوزه‌های انتخابیه خود حق دارند بودجه بیشتری از دولت خواهان باشند. این فعال سیاسی اظهار داشت: دولت‌ها باید همچون دولت احمدی‌نژاد این افتخار را داشته باشند که به اقصی نقاط کشور و مناطق محروم سفر کنند. نمایندگان هم باید بفه‌مند و البته می‌فه‌مند که تقاضا زیاد و عرضه کم است اما دولت موظف است به این مشکلات و درخواست نمایندگان رسیدگی کند.

وی افزود: بنده معتقدم دولت روحانی ولایی نیست یک کاری می‌کند برای دل هاشمی و یک کار هم برای دل خاتمی انجام می‌دهد در واقع دولت با این کار‌ها خودش دارد کمر خودش را می‌شکند.

عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه تصریح کرد: نظر من کم کم نسبت به دولت روحانی برگشته است و جامعه روحانیت مبارز هم دل پرخونی از دست آقای خاتمی و روحانی دارند البته رهبری فرموده‌اند سکوت کنید و به دولت کمک کنید اما خود آقای روحانی هم باید بفهمد آمده و جزو سیستم شده و کارهایی که این‌ها انجام می‌دهند می‌بینیم انتقام از اصولگرایی است. وی گفت: استعفاء سیاسیون در انتقاد به لایحه بودجه تهدید است اما دولت باید بودجه را خرج کند و پاسخ مناسبی به نمایندگان بدهد که مشکل کجاست. دولت و مجلس نمی‌توانند دشمن یکدیگر باشند.

نقطه پرابهام بودجه ۹۳ درآمد یک میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه نفت است


روزنامه اعتماد در گفت‌و‌گو با مشاور مرکز پژوهش‌های مجلس به بررسی لایحه بودجه سال آینده پرداخته و نوشته است: دقیقا هفت روز از ارائه نخستین بودجه روحانی به مجلس می‌گذرد که در همین یک هفته کلی هیاهو و سر و صدا به پا کرد. نمایندگان استعفا دادند یا تهدید به استعفا کردند: هر چند استعفای آن‌ها توسط هیات رییسه مجلس رد شد، اما در کل با وجود اینکه به نظر می‌رسید لایحه بودجه ۹۳، با کمترین دغدغه‌ها و گلایه‌ها روبه رو شود، به پر سر و صدا‌ترین بودجه‌ها بدل شد. در حال حاضر منتقدان بودجه ۹۳ به لحاظ فنی ایراداتی را به بودجه وارد می‌کنند که البته در برخی موارد، این ایرادات کم و بیش وارد است. برخی از آن‌ها معتقدند که احتمال تغییرات گسترده در لایحه بودجه وجود دارد و از عجله و شتاب در تنظیم لایحه بودجه می‌گویند.

در عین حال، نمایندگان مجلس عنوان می‌کنند که ممکن است در آینده دولت نسبت به برخی تغییرات احتمالی در لایحه بودجه سال ۹۳ انتقاداتی داشته باشد، اما اگر بودجه با سلیقه و ذایقه مجلس همراه نباشد ناهماهنگی‌هایی ایجاد خواهد شد. در همین راستا، در میان تمام هیاهوهای انتقادات به لایحه بودجه، به سراغ بیژن رحیمی دانش، مشاور مرکز پژوهشهای مجلس و مدیرکل اسبق دفتر شورای اقتصاد رفتیم و وی در گفت‌و‌گو با «اعتماد» از نقطه پرابهام لایحه بودجه ۹۳ گفت.

دولت در لایحه فروش روزانه یک میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه نفت را در نظر گرفته است که درآمدی در حدود ۸۰ هزار میلیارد تومان برای دولت عایدی دارد؛ اما سؤال اصلی اینجاست که چه تضمینی وجود دارد که روزانه یک میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه نفت به فروش برسد و تمام درآمد حاصل از آن به داخل کشور وارد شود

ما که سال‌ها کار بودجه نویسی کرده‌ایم، لغات برایمان معانی مختلفی دارد. به همین دلیل فردی که می‌گوید بودجه کسری دارد، باید بداند چه می‌گوید و به کلی گویی نپردازد. ما که نمی‌خواهیم بحث سیاسی بکنیم. یک بار از من سؤال کردند که بودجه کسری دارد، گفتم نمی‌تواند بودجه کسری داشته باشد

آرمان نیز در مطلبی مرتبط و با تیتر «منابع طبیعی کشور به‌ازای بدهی‌های عمرانی حراج می‌شوند» نوشته: طرح «نحوه تامین غیرنقدی مطالبات پیمانکاران پروژه‌های عمرانی حمل و نقل و آب و فاضلاب» که توسط جمعی از نمایندگان مجلس مطرح شده است در بدو امر اعتراض دسته‌ای از نمایندگان مجلس و فعالان محیط‌زیست را به دنبال داشته است. به سرانجام رسیدن پروژه‌های عمرانی ناتمام و توقف بیش از ۹۰ درصد پروژه‌های عمرانی به‌دلیل عدم توانایی پرداخت مطالبات پیمانکاران و سرعت بخشی در روند تکمیل پروژه‌ها تنها دلیل نمایندگان مجلس برای تصویب این طرح است. در حالی که تنها با یک حساب سر انگشتی نیز می‌توان دریافت هزینه‌ای که از بابت واگذاری اراضی ملی که گرانبها‌ترین ثروت کشور‌ها هستند به هیچ‌وجه با سود پروژه‌های عمرانی برابر نیست.

رئیس کمیسیون کشاورزی و منابع طبیعی مجلس در این رابطه گفته است: این طرح به این معناست که تمامی مناطق، اراضی کشاورزی، انفال و اراضی ملی را به تاراج بگذاریم. به گفته عباس رجایی با تصویب این طرح قطعا محیط‌زیست و کشاورزی کشور دچار آسیب می‌شود. نماینده مردم اردبیل در مجلس هم گفته است: تصویب این طرح به معنای تغییر کاربری و فروش بهترین زمین‌های کشاورزی است.

نادر قاضی‌پور تصریح کرده است: اجازه نمی‌دهیم بیت‌المال حیف و میل شود چون در این طرح موضوع تها‌تر آمده است که این به معنای عدم اجازه مناقصه و مزایده و فروش یک طرفه زمین‌های بیت‌المال و مرغوب به پیمانکاران است. به گفته او این موضوع در مجلس مطرح شده که ۲۰۰ هزار میلیارد تومان طلب پیمانکاران برای انجام ۷۰ هزار پروژه وجود دارد، حال سؤال این است که اگر منابعی وجود نداشت چرا این پروژه‌ها روی ریل کاری افتاده است؟ محمدقسیم عثمانی، نماینده بوکان نیز در این باره گفته است: این چه منطقی است که زمین‌های ملی را برای بازپرداخت بدهی به پیمانکاران بفروشیم؟ ما می‌دانیم که حجم زیادی از طرح‌های عمرانی معطل مانده‌اند ولی قرار نیست به خاطر فشارهای به وجود آمده وضع را بد‌تر از قبل کنیم.

آغاز تدارک سیاسی دو سال مانده به نقطه نهایی


در حالی که چندین روزنامه به فعالیت‌های احتمالی عارف در راستای انتخابات مجلس دهم پرداخته‌اند، آرمان روزنامه نزدیک به هاشمی رفسنجانی به استقبال این انتخابات رفته و در بخشی از گزارشی مفصل نوشته: فعل و انفعالات پیشا انتخاباتی مجلس نهم در یک رشد قابل توجه نسبت به انتخابات پیشین یکسال مانده به مراحل رسمی در عرصه سیاسی آغازیدن گرفت. حال به نظر می‌رسد که انتخابات دوره دهم، رکورد پیشین را هم شکسته و دو سال مانده به انتخابات روی مدار تحرک و پویایی قرار گرفته باشد. رقابت در این دوره از انتخابات مجلس گرمایش دو چندانی خواهد داشت و به نظر می‌رسد متفاوت‌تر از چند دوره اخیر باشد.

با توجه به تغییر و تحولات در سپهر سیاسی و فراگیر‌تر شدن دایره شمول کنشگران سیاسی از احزاب و نحله‌های مختلف و متکثر و باز‌تر شدن فضا برای فعالیت سیاسی بواسطه بسط فضای تعاملی متاثر از انتخابات ریاست‌جمهوری و گذار از چالش‌ها و فضای انشقاقی معطوف به انتخابات سال ۸۸، این نخستین انتخابات مهمی خواهد بود که در فضای تازه به منصه اجرا خواهد رسید و طیف‌ها و شخصیت‌های سیاسی نیز که در این دوره رقابت را فشرده‌تر و سنگین‌تر می‌بینند از هم‌اکنون به آرایش و چینش درون گفتمانی و فضای پیرامونی دست برده‌اند تا در این میانه مغموم و مغبون و از پیش باخته نباشند. اصلاح‌طلبان و اصولگرایان در این دوره نیز قطب‌های اصلی هستند و البته طیف حامی دولت که در بسیاری از مواضع همپوشانی گسترده‌ای با اصلاح‌طلبان و در بعضی موارد با بخشی از اصولگرایان دارند نیز یکی از بازیگران اصلی هستند و باید دید آیا آنان با یکی دو حزب رسمی و ثبت شده خود بطور منفک و مجزا به وادی انتخابات پا می‌گذارند یا ترجیح می‌دهند با اتحادی بسان انتخابات ریاست‌جمهوری در این دوره نیز با اجماع با اصلاح‌طلبان وارد گود رقابت‌ها شوند. البته به نظر می‌رسد خود اصلاح‌طلبان نیز این‌بار با خط کشی‌های واضح‌تر و ملموس‌تر میان اضلاع مختلف این اردوگاه به میدان بیایند و تعارفات متداول را کنار بگذارند. اصولگرایان نیز بطور حتم برنامه‌های مختلفی برای حضور در این عرصه خواهند داشت.

از انتخابات شورای شهر دوم در اوایل دهه هشتاد تا ده سال پس از آن اصولگرایان فاتحان بلامنازع انتخابات نام گرفته و عرصه سیاسی صحنه ترکتازی آنان بود. آنان در فتح سنگر به سنگر تمامی مواضع انتخابی و انتصابی از شورای شهر و شهرداری شروع کرده و بالاخره به پاستور نیز رسیدند. مجلس نهم اوج استیلای اصولگرایان بود جایی که رقابت اصلی میان نحله‌های مختلف این جریان سیاسی شکل گرفت و اصلاح‌طلبان به‌عنوان رقیب سنتی حتی از ارائه لیست بازماندند و بالاخره نیز به‌اندازه انگشتان دو دست چهره‌هایی با برچسب اصلاح‌طلبی در مجلس نهم بر کرسی‌های پارلمان تکیه زدند. البته این برتری بی‌چون و چرا در ‌‌نهایت منجر به یک انشقاق بزرگ و یک شکست نمایان شد.

رقابت اصولگرایان در فضای پیشا انتخاباتی مجلس نهم آنچنان سخت و جدی و فشرده شد که آنان به چنددستگی آشکار رسیدند و مطابق سنوات گذشته ریش سفیدی بزرگان اصولگرا نیز کارگر نیفتاد. انشقاقی که نتایج آن در انتخابات ریاست‌جمهوری به عینه مشاهده شد و اصولگرایان با چندین و چند کاندیدا وارد گود رقابت شدند. حال آنان برای انتخابات پیش رو با چند چالش جدی نیز روبرو هستند. بدون شک در این دوره از انتخابات فضا به مثابه سال ۹۰ نبوده و آنان با حضور پر رنگ طیف‌های رقیب دست به گریبان‌اند و برای پیروزی نیازمند تمهیدات مضاعف هستند. اکثریت مجلس به لحاظ نگرش سیاسی همسو با دولت و رویکرد تازه اکثریت مردم که در انتخابات ریاست‌جمهوری متبلور شد، نیستند و در این مدت سپری شده نیز این نکته به عینه ثابت شده و اگر دولت بتواند موفقیت‌های ملموسی در زمینه‌های مختلف و راهبردی چون مذاکرات هسته‌ای، بهبود حوزه اقتصادی و معیشت مردم و درباره حقوق شهروندی ومولفه‌های توسعه جامعه مدنی به‌دست بیاورد آنگاه است که پیروزی اصولگرایان در انتخابات پیش‌رو سخت و سخت‌تر نیز خواهد شد.

رسالت نیز سخنان ناطق نوری را مورد توجه قرار داده است که: درباره سرلیستی اصلاح‌طلبان اظهار نظر نمی‌کنم. به نوشته رسالت ناطق نوری در حاشیه مراسم چهلمین روز درگذشت مرحوم حبیب‌الله عسکراولادی در جمع خبرنگاران در پاسخ به سئوالی مبنی بر اینکه آیا سرلیستی اصلاح‌طلبان را در انتخابات آتی مجلس می‌پذیرید اظهار داشت: من را که می‌شناسید اظهار نظر نمی‌کنم.

نگاه‌های متفاوت به سکته ناقص مذاکرات در وین


بیشتر روزنامه‌های امروز، موضوع تحریم‌های جدید آمریکا علیه بعضی اشخاص و شرکت‌ها را مورد توجه قرار داده و به بررسی رویکرد آمریکایی‌ها بر توافق اخیر ژنو پرداخته‌اند.

اعتماد در بخشی از گزارش خود در این باره نوشته است: قرار گرفتن نام ۱۴ شرکت و ۴ نفر در لیست تحریم‌های امریکا در قبال ایران که گفته می‌شود برپایه تحریم‌های قبلی بوده است روز گذشته با واکنش وزارت خارجه ایران همراه شد. مرضیه افخم سخنگوی وزارت امور خارجه تحریم جدید امریکا علیه ایران را اقدامی غیرسازنده و خارج از مسیر تفاهم انجام شده در ژنو ارزیابی کرد. هر چند قرار بود تحریم تازه‌ای ‌علیه ایران و اعضای ۱+۵ بر سر طرح اقدام مشترک که اوایل آذر در ژنو بر سر آن تفاهم شد اعمال نشود اما وزارت خارجه امریکا در جدید‌ترین تحریم‌ها روز پنجشنبه ۱۴ شرکت و نام چندین فرد حقیقی و حقوقی را به فهرست تحریم‌های ایران اضافه کرده است که البته بنا بر گفته وزارت خزانه داری امریکا همه این شرکت‌ها به خاطر نقض تحریم‌های مالی و نفتی ایران تحریم شده‌اند که پیش از این در قبال ایران تصویب شده بود.

در گزارشی که وزارت خزانه‌داری امریکا پنجشنبه 21 آذر در سایت اینترنتی خود منتشر کرده، شرکت‌های سنگاپوری «مید اویل ایشیا»، «سینگا تانکر»، شرکت دریایی فیلیپینی «سیکریا»، شرکت اوکراینی «فرلند» و ویتالی سوکولنکو مدیرعامل این شرکت را در فهرست سیاه خود قرار داد. بنا بر گفته وزارت خزانه داری امریکا همه این شرکت‌ها به خاطر نقض تحریم‌های مالی و نفتی ایران تحریم شده‌اند. بانک سلطنتی اسکاتلند (آر بی‌اس نیز به خاطر آنچه که نقض تحریم‌های ایران، سودان، می‌انمار و کوبا، خوانده شده، حدود ۱۰۰ میلیون دلار (۶۱ میلیون پوند) توسط امریکا جریمه شده است.

بر این اساس به گزارش ایسنا، مرضیه افخم دیروز درباره تحریم‌های اخیر وزارتخانه‌های خزانه داری و خارجه امریکا درباره به اصطلاح «تحریم‌های جدید امریکا علیه حامیان برنامه اتمی ایران» اظهار داشت: متاسفانه شاهد یک سر درگمی جدی در رویکرد، تصمیمات و اظهارات مقامات امریکایی هستیم و در حالی که مقامات دولت امریکا به ظاهر در حال توجیه بخش‌های قانونگذاری ایالات متحده برای خودداری از تصویب تحریم‌های جدید علیه جمهوری اسلامی ایران و در چارچوب پیشبرد طرح اقدام مشترک جمهوری اسلامی ایران و گروه ۱+۵ هستند، ازسوی دیگر در اقدامی سؤال برانگیز وزارت‌های خزانه داری و خارجه امریکا در اقدامی غیرسازنده و در مسیر رویکردهای قبلی که بار‌ها از سوی مقامات بلندپایه امریکا ناموفق بودن آن به صراحت مورد تاکید قرار گرفته است، مجددا به این اقدام تکراری و بی‌فایده مبادرت کرده و مجموعه‌هایی از ایران و چند شرکت خارجی را در فهرست تحریم‌ها قرار داد ه‌اند.

افخم با اشاره به اینکه گروهی در داخل و خارج از دولت امریکا تلاش دارند توافق ژنو را از بین ببرند گفت: این افراد با درک ناقص و بدفهمی خیال می‌کنند که تحریم‌ها و نرسیدن به تفاهم، راه حل نهایی است. سخنگوی وزارت امور خارجه با تاکید بر جدیت جمهوری اسلامی ایران برای رفع نگرانی‌های منطقی طرف‌های گفت‌و‌گو درباره برنامه صلح آمیز هسته‌ای ایران، ضمن انتقاد شدید از اقدام اخیر افزود: اینگونه اقدامات را غیرسازنده و خارج از مسیر تفاهم انجام شده در ژنو ارزیابی نموده و دولت ایالات متحده امریکا را به پایبندی، واقع بینی و مرعوب نگردیدن در برابر برخی تندروهای مخالف روند مذاکرات ژنو توصیه می‌کنیم. افخم افزود: مسوولیت عواقب اقدامات نسنجیده تماما بر عهده دولت امریکا است.

در همین حال سید عباس عراقچی عضو تیم مذاکره کننده هسته‌ای هم در واکنش به اقدام دولت امریکا مبنی بر افزودن اسامی افراد و شرکت‌های جدیدی به فهرست تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران، از این اقدام به شدت انتقاد کرد و گفت: این اقدام خلاف روح توافقنامه ژنو است. معاون امور حقوقی و بین الملل وزیر امور خارجه در گفت‌و‌گو با ایرنا در پاسخ به این سؤال که با توجه به اعمال تحریم‌ها، تهران چه تصمیمی خواهد گرفت؟ افزود: در حال ارزیابی شرایط موجود هستیم. وی همچنین گفت که این بازی‌های دوگانه و سردرگمی که مشاهده می‌شود اصلابه نفع فضای مذاکراتی نیست.

وی در گفت‌و‌گو با ایسنا گفت: ما در چند روز گذشته بعد از توافق، به نوعی با یک سردرگمی و عدم تصمیم گیری به ویژه توسط دولت امریکا مواجه بودیم: به طوری که از یک سو در کنگره تلاش می‌کردند جلوی تحریم‌های جدید را بگیرند و از سوی دیگر با حرکتی که پنجشنبه انجام دادند، خزانه داری امریکا تعدادی شرکت‌های جدید را به لیست تحریم‌ها اضافه کرد. معاون امور حقوقی و بین الملل وزیر امور خارجه گفت: البته امریکایی‌ها مدعی هستند که این اقدام، اجرای تحریم‌های گذشته است و این شرکت‌ها را به دلیل اینکه تحریم‌های گذشته را نقض کرده‌اند، به لیست تحریم‌ها اضافه می‌کند ولی به نظر ما در شرایط فعلی و در شرایطی که قرار است در یک فضای همکاری حرکت کنیم، چنین اقدامی اصلاسازنده نیست. وی گفت: ما به شدت انتقاد داریم و این را یک رویکرد غیرسازنده و خلاف حسن نیت می‌دانیم و در حال حاضر در حال ارزیابی هستیم و انشاءالله عکس العمل مناسب را هم انتخاب خواهیم کرد.

از سوی دیگر از آنجا که هیأت ایرانی با اعضای کار‌شناسی گروه ۱+۵ در وین در حال گفت‌و‌گو درباره ساز و کار اجرای توافقنامه ژنو بودند روز پنجشنبه پس از اعمال این تحریم‌ها ظاهرا به نشست خود پایان داده‌اند. هر چند برخی خبر‌ها حاکی از آن است که هیات ایرانی به ریاست حمید بعیدی‌نژاد، مدیرکل سیاسی و امور بین الملل وزارت امور خارجه برای مشورت بیشتر با مقامات ارشد ایران به این گفت‌و‌گو‌ها پایان داده‌اند اما یک مقام مسئول در گفت‌و‌گو با ایسنا، ترک کردن مذاکرات کار‌شناسی با ۱+۵ از سوی هیات ایرانی را ناشی از اقدام امریکا در تصویب تحریم‌های جدید علیه ایران اعلام کرده است. وی اظهار کرد: مذاکرات کار‌شناسی ایران و ۱+۵ به خوبی در وین پیش می‌رفت و دو طرف توانسته بودند به نقاط مشترک خوبی برسند اما با اقدام یک جانبه امریکا در تصویب تحریم‌های جدید علیه ایران که برخلاف روح توافق ژنو و حسن نیت دو طرف است، مذاکرات پایان یافت و هیات ایرانی برای برخی مشورت‌ها به تهران بازگشت.

کیهان یادداشت امروز خود را به موضوع هسته‌ای اختصاص داده است. سعدالله زارعی در شروع مطلبی با تیتر «چرایی نیاز آمریکا به مذاکره» نوشته: آمریکا به‌شدت از اینکه ایران میز مذاکره را ترک گوید، نگران است و از این رو می‌توان در لابلای خط و نشان کشیدن‌ها و شرط‌گذاری‌هایش، نگرانی آن از قطع گفت‌وگو و بازگشت ایران به شرایط پیش از مذاکرات و توافقات اخیر ژنو را دید. به این عبارت‌های جان کری وزیر امور خارجه آمریکا که در جلسه استماع کنگره بیان شده است، توجه کنید: «نقض توافق ژنو توسط ایران، واکنش نظامی آمریکا را در پی دارد»، «ما در یک دو راهی قرار داریم یا دیپلماسی یا ادامه خصومت و احتمالاً درگیری». یک نشریه آمریکایی - پلیتیکو ـ دو روز پیش نوشت وزیر خزانه‌داری آمریکا برای قانع کردن مجلس سنا به عدم تصویب تحریم‌های جدید علیه ایران با نمایندگان آن گفت‌وگو می‌کند. پلیتیکو در ادامه نوشت: «عدم تصویب تحریم‌های جدید علیه ایران پیروزی بزرگی برای اوباماست». با این عبارات می‌توان فهمید که هیأت حاکمه آمریکا با هر اقدامی که ایران را به شرایط قبل از مذاکرات و موافقت‌نامه اخیر برگرداند، بشدت مخالفند البته این به معنای پایبندی آمریکا به تعهداتش نیست کما اینکه اظهارات مقامات ارشد دولت آمریکا از عدم پایبندی حکایت می‌کنند.

آمریکایی‌ها معتقدند توافق ژنو یک فرصت استثنایی برای کنترل ایران در اختیار واشنگتن قرار داده و می‌تواند مبنای محکمی برای وادار کردن ایران به امتیازدهی در سایر پرونده‌ها باشد. دولت آمریکا معتقد است خود توافق ژنو راههایی را برای فرار از به رسمیت شناختن حقوق ایران و در نتیجه عمل نکردن غرب به تعهدات مندرج در بخش دوم توافقنامه در اختیار آنان قرار داده و می‌تواند در فرایند مذاکراتی تأمین گردد. بنابراین وقتی تحریم بعنوان یک اقدام فراتوافقنامه، این امکان بزرگ که غرب برای رسیدن به زمان آن، ۱۰ سال خون دل خورده است را از آنان می‌گیرد، چرا باید تصویب شود. غرب و بویژه آمریکا تصویب چنین تحریم‌هایی را به نفع ایران ارزیابی می‌کنند.

جان کری به نمایندگان مجلس سنای آمریکا می‌گوید، ما بر سر دو راهی قرار داریم؛ یا باید با مذاکره به هدف برسیم یا باید بجنگیم. تکلیف جنگ کاملاً معلوم است هر عنصر نظامی یا سیاسی می‌داند که آمریکا جرأت ورود به یک جنگ دیگر را ندارد. اجتناب از جنگ در سوریه دقیقاً در همین چارچوب صورت گرفت. پس اگرچه اوباما و کری هر روزه از «گزینه جنگ» سخن می‌گویند ولی قطعاً و طی ده‌ها سال آینده از جنگ علیه ایران خبری نیست. پس آمریکا یک راه در پیش رو دارد و آن هم مذاکره است.

صادق زیباکلام در یادداشتی برای روزنامه شرق از رفتن تندروهای آمریکایی به یک ‌ماه تعطیلات ابراز خوشحالی کرده و نوشته است‌: خیلی‌ها باور نخواهند کرد، اما شاید وجود مقدس حضرت عیسی‌بن‌مریم‌ (ع)، ژنو را در دقیقه ۹۰ نجات دهد! دیروز، آخرین روز کاری کنگره و سنا در آمریکا بود. امروز و فردا که تعطیلات آخر هفته است و از دوشنبه، تعطیلات کنگره به‌مناسبت کریسمس یا تولد حضرت عیسی‌مسیح‌ (ع) آغاز می‌شود. تندروهای جمهوری‌خواه مجبورند یک‌ماهی ـ فعلا ـ توپخانه خود را در قالب افزایش تحریم‌های جدید علیه ایران متوقف کنند. ممکن است فرجی شود و ظرف این یک‌ماه، پیشرفت‌هایی در زمینه توافق ژنو حاصل شود که کار را برای تصویب تحریم‌های جدید، از جانب کنگره کلا به عقب بیندازد.

زیبا کلام در پایان با مرور مواضع گروه‌ها و کشورهای مختلف در قبال توافق ژنو نوشته: اگر فرصت تعطیلی تولد حضرت عیسی‌مسیح نتواند توافق «ژنو» را نجات دهد و بعد از تعطیلات، تندروهای واشنگتن همچنان ماشین تحریم علیه ایران را به جلو ببرند در آن‌صورت و عملا باید توافق «ژنو» را دیگر فراموش کرد. توافق «ژنو» یک فرصت تاریخی پس از ۳۵سال برای ایران و غرب است که بتوانند برای اولین ‌بار در مسیر تنش‌زدایی و وفاق حرکت کنند. اگر این اتفاق نیفتد، این فقط توافق «ژنو» نخواهد بود که به پایان خواهد رسید بلکه این؛ پایان بهار کم‌عمر تنش‌زدایی میان ایران و غرب خواهد بود و صد البته، این ایران نخواهد بود که از اجرانشدن «ژنو»، متضرر می‌شود. اتفاقا مجموعه غرب نیز بدون تردید از عدم پایبندی به امضایشان و اثرات آن بر وضعیت خاورمیانه و البته پرستیژ جهانیشان، آسیب جدی خواهد دید. پس از آن، تندرو‌ها در ایران بدون تردید، دست بالا را در عرصه سیاست خارجی مجددا پیدا خواهند کرد و به اصلاح‌طلبان و میانه‌رو‌ها خواهند گفت: «حالا دیدید حق با ما بود؟»